تبليغاتX
ستاره ي خاموش
  سلام

 خدا میدونه هرکاری میکنم هیج قصد بدی ندارم همیشه واست دعا میکنم میدونی همه فکر میکنن چون میخندم خوشبختم ولی به خدا خنده هام به اجباره

هیچ وقت نفرینم نکن ......ازت خواهش میکنم من میرم یه جایی که هیچ کس نباشه راستش خسته شدم نه که فکر کنی از تو یا از چیزی نه از خودم خسته شدم می خوام تا اخر عمرم تنها باشم

نمی خوام کسی رو تو قلبم راه بدم نمی خوام کسی رو دوست داشته باشم هیچ کسووووووووووو

می خوام تنهایی به ارزوهام برسم شایدم هیچ وقت نرسم نمی دونم به امید خدا میدونی ادما خیلی راحت همو فراموش میکنن راحتتر از اونی که فکرشو بکنی اینم رسم روزگار باید باهاش ساخت نباید باهاش لجبازی کنی  ادما تو زندگیشون اشتباه زیاد میکنن ولی اشتباه ارو باید فراموش کرد تازه تو این دوره زمونه خداحافظی کردمنم خیلی اسون و راحت شده

بابای

از ادما بدم میاد میدونی ادما خیلی پستن

راستی بچه ها شاید دیگه اپ نکنم 

خداحافظ همگی 

 

      در فروبند که با من دیگر        رغبتی نیست به دیدار کسی

     فکرکاین خانه چه وقت ابادان    بود بازیچه ی دست هوسی

      هوسی امدو خشتی بنهاد     طعنه ای لیک به بی سامانی

      دیدمش راه از او جستم وگفت:  بعد از اینت شب واین ویرانی

      گفتم :ان وعده که بالعل لبت؟   گفت:تصویر سرابی بود ان

      گفتم:ان پیکر دیوار بلند؟         گفت:اشارت ز خرابی بود ان

                     گفتم:ان نقطه که انگیخته دود؟

                   گفت:اتش زده ی سوخته ای ست

     استخوان بندی بام و در او      مرگ را لذت اندوخته ای است

    گفتمش:خنده نبندد پس ازاین    افتابی نه چراغی با من.

    گفت:ان به که بپوشی از شرم   چهره ی خویش به دست دامن

    دست غمناکان-گفتم-اما          از پس دریا به زمین می ساید

    خنده اورد لبش-گفت:ولیک       هولی استاده به ره می پاید

                 می درخشد گر افق.اهرمنی ست

                    نیمسوزیش به کف دود اندود

    مرد ان در که امیدش بگشاد         با بیابان هلاکش ره بود 

   جاده خالیست فسردهست امرود  هرچه می پژمرد از رنج دراز

    مرده هر بانگی در این ویران       همچو کز سوی بیابان اواز

    وز پس خفتن هر گل نرگس     روی می پوشد درنقشه ی خار

                        درفروبند دگر هیچکسی

                       نیستش با کس رای دیدار

                  

             

      قدرت وداع(نوشته ی مدونا)

      دریچه ی قلبت گشوده نیست پس باید بروم

      طلسم شکسته شده است ومن بسیار دوستت می داشته ام

      ازادی هنگامی از راه می رسد که رخصت رفتن را می اموزی

     خلاقیت زمانی از راه می رسد که می اموزی پاسخ منفی بدهی

      تو درس من بودی که باید می اموختم

       من دژ تو بودم...تو باید می سوختی

       درد هشداری است براینکه چیزی درست کار نمی کند

       خدارا شکر میکنم که طولانی نخواهد بود

        می خواهی بالاتر بروی؟

        نه چیزی برای ازمودن

        نه جایی برای مخفی شدن

        نه نیرویی عظیمتر از نیروی وداع

                       

بچه ها امشب باروون امد اگه بدونید چه حالی داشتم وقتی صداشو میشنیدم دیوونه میشدم

                  

      بگذار امشب در اغوش ماه تو باشم

                      شاید فردا مرا افتابی نباشد

       

روزي با خودم فكر كردم اگر او را با غريبه اي ببينم شهر دل به اتش

مي كشم ولي امروز حاضر نيستم كبريتي روشن كنم تا ببينم او كجاست

+ نوشته شده در سه شنبه بیستم فروردین 1387ساعت 23:53 توسط ستاره |


سلام وای بچه ها اگه بدونید چقد دلم واستون تنگ شده بود

ولی نتونستم اپ کنم خلاصه ببخشید دیر شد

از اینکه عید داره میاد خیلی خوشحالم یه حس جالبی دارم بچه ها تصمیم گرفتم همیشه شاد زندگی کنم دیگه نمی خوام به گذشته فکر کنم باید به فکر الان باشم می خوام یه زندگی جدیدشروع کنم  تصمیم گرفتم دیگه تو زندگیم نا امید نشم                 

 امدم بگم که خوشحالیم یه دلیل دیگه هم داره قرار ۲ روز دیگه بریم مشهدوای خیلی خوبه  اینقدر دلم واسه امام رضا تنگ شده که خدا میدونه  بچه ها می خوام اونجا این قدر گریه کنم        

  می خوام یه عالمه باهاش دردودل کنم  ازش بخوام منو ببخش اخه میدونید  من امام رضا رو خیلی دوست دارمممممم

دلیل دیگمم اینه که امدم این بوود که می خواستم بگم

                    عید همتون مبارک

       

امیدوارم که همتون سال خوبی داشته باشین بچه ها ازتون خواهش میکنم یادتون نره هاااااااااااااا  سر سال تحویل منو دعا کنین میسی

منم قول میدم که واستون خیلی دعا کنم اونم وقتی مشهدم

راستی چند روزه دیگم که چهارشنبه سوریه بتون خوش بگذره اخ که چه حالی میده         

بچه ها من امسال دوباره متولد شدمممممممممم

کاش خدا هنوزم دوستم داشته باشه

               

از اینجا به بعدش تقدیم به بهترینم .....(شمام بخونید)

وقتی میشی نیاز من اگه نباشی پیش من

اشکای چشمامو ببین که میریزه به پای تو

                              بازم که بی قرارمو دلواپس نگاه توو

                              تموم هستی منی بمون همیشه پیش من

اگه شدم عاشق تو نزار که بی تاب بمونم

لالایی شبام تویی نزار که بی خواب بمونم

                            دارم برات شعرمی خونم شاید به یادم بمونی

                           فقط یه چیز ازت می خوام همیشه عاشق بمونی

دوستت دارم خیلی کمه....ولی جز این چیزی نبود

وازه ها رو ولش کنیم عشقمو از چشام بخون

میدونی این چند وقت چقد نگرانت شدم خیلی زیادددددددد

اگه کاری نداری من برم پیش امام رضا می خوام اونجا  بمونم و بگم واسمون دعا کنه خیلی مواظب خودت باش

                       سال نو مبارک

یادت نره سر سال تحویل منو دعا کنیاااااااااااااااا

           

میدونی چیه دلم میخواد با شادی با هم خدا حافظی کنیم

نمی خوام ناراحت یاشی دوست دارم بخندی اینجوریاخ جان

این عکسم میزارم چون شعر روشو دوست دارم

 

بخند...

ادمک اخر دنیاست بخند

                        ادمک مرگ همین جاست بخند

ان دست خطی که تورا عاشق کرد

                       شوخی کاغذی ماست بخند

ادمک خرنشوی گریه کنی

                       مرگ همینجاست بخند

ان خدایی که بزرگش خواندی

                      به خدا مپل تو تنهاست بخند

            

  بروبچ همگی خداحافظ دعا یادتون نره

خوش بگذره

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386ساعت 20:10 توسط ستاره |


 یه روزی مردی توی یه بیابون داشته نماز میخونده مجنون از جلوش رد میشه و پاش به جانماز اون میخوره وجانمازشو به هم میریزه مرده نمازشو میشکنه وبرمیگرده و داد میزنه به مجنون میگه:هی......مگه نمیبینی دارم نماز میخونم ....مجنون در پاسخ بهش میگه:من اونقدر در فکر لیلی فرورفته بودم که متوجه تو نشدم اون وقت تو که داشتی نماز میخوندی و با خدات حرف میزدی چه جوری متوجه من شدی......

اخ.....جان....میگما کاش همه ی مجنونا همینجوری باشن....اخه میدونید اینجور مجنونا کم پیدا میشه....تازه میدونید من از چی اتیش میگیرم از اینکه تو دنیای ما هرکسی از راه میرسه به خودش اجازه میده و جرات میکنه که خودشو یه مجنون جا بزنه...واقعا چراا؟؟؟؟!!!

                  

 

یه داستان دیگه هم این پایینه بخونیدش اونم مال لیلی و مجنون....          

یه روزی مجنون یه گوشه نشسته بودو به یه نقطه خیره شده بود یه نفر که هر روز از اونجا رد میشده میبینه که مجنون همش به یه نقطه خیره شده یه روزی میره وبه مجنون میگه چرا تو این مدت همش به این نقطه نگاه میکنی.....میدونید مجنون بهش چی میگه؟؟؟؟؟؟              میگه:                                                                                     چون اخرین باری که لیلی از اینجا رد شد به این نقطه نگاه کردو من مجبورم که همیشه و تا اخر عمرم به این نقطه نگاه کنم......

                  

حالا میخوام قسمتی از حرفای احمد شاملورو بنویسم......خودم که           به حرفش خیلی اعتقاد دارم من عاشق شعراشم

احمد شاملو میگه:

همه ی دقدقه ام این است که اخرین شعرم چیزی باشد که به همه ی زندگی ام بیرزد....چیزی باشد مثل اخرین کمان کشی ارش و به عقیده ی فرنگی ها مثل اخرین اواز قو...میگویم قو به دریا میزندوپس از خواندن زیباترین اوازش میمیرددددددددد.....

هنوز نتوانسته ام با تمام جانم به دریا بزنم برای همین است که هنوز

زنده ام........

واقعا بچه ها همینجوریه دلیل زنده بودن مام شاید این باشه

ماها هنوز به اون زیبایی دست پیدا نکردیم واسه همینه که هنوز زنده ایم   

من که مطمئنم همینجوریه به نظر من مرگ لیاقت می خواد که من ندارم!!

                

                      

+ نوشته شده در دوشنبه هشتم بهمن 1386ساعت 20:13 توسط ستاره |


                    

                   

مي دوني چيه نمي دونم چرا هميشه با اينكه اينقد دعا مي كنم اما حتي يه نفرم امين نميگه نميدونم چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

حداقل شماها واسم دعا كنيد

ممنون

           

+ نوشته شده در شنبه پانزدهم دی 1386ساعت 18:1 توسط ستاره |


         

سلام بروبچ........

ازتون خيلي ممنونم اخه تو اون پست قبلي بهم كمك كردين و منو همراهي كردين .........

باور کن من همیشه باهاتم حتی خواب ورویاااااااااااااااااا....ولی به کسی نگیااااااااا

باباي

          

+ نوشته شده در شنبه پانزدهم دی 1386ساعت 18:1 توسط ستاره |


  

سلام بچه ها راستش هر روز وقتی که می خوام برم مدرسه.

یعنی از وقتی که بیدار می شم نگرانم هی خدا خدا می کنم

 هرچی زودتر به مدرسه برسم و برم پیشه خانومم..

حتما میگین خانومم کیه؟؟

 

شاید تعجب کنید ولی.....                                                             اسمش میناست خیلی دوستش دارم راستش منو اون

 دو سال توی یه مدرسه بودیم اما هیچ وقت همدیگرو نمی دیدیم

 تا اینکه پارسال قبل از عید بود فکرکنم دی ماه بود

یه وقت بارونی تو حیاط مدرسه دیدمش اون بادوستش بود...

باورتون نمیشه داشتم میمردم...اول تا میدیدمش

یادیه نفر می افتادم ولی بعد فهمیدم دیوونشم.....                              رفتم به دوستم ارزو گفتم ...خلاصه ...یه جورایی باهم

دوست شدیم و یه سلامی به هم میکردیم.

ولی من همیشه ازش خجالت می کشیدم باورتون میشه؟؟؟...

از پشت شیشه ی کلاس که میدیدمش دستام  یخ می کردو

پیشونیم داغ می شد یه جورایی تب می کردم.....

خلاصه سال تموم شدو منم تو فکر این بودم که تابستونمو

 با دوری اون چه جوری بگذرونم شمارشو ازش گرفتم وتابستون

 هر وقتی که میتونستم بهش زنگ می زدم ........ر

استی یه چیز جالب میگم که وقتی خودم بهش فکر می کنم

گریم میگیره و برام باور نکردنییییییییی

یه روزی رفتم سر البوم عکسام چشمم به عکس مینا افتاد

 عکس مال یک سال پیش بود .....

وای بچه ها داشتم میمردم..........  واسم خیلی جالب بود

 که بعد از دو سال اونو بشناسم و بدون اینکه بدونم

 ازش عکس داشته باشم ....خوشبختانه امسال هم باهم توی یه      مدرسه ایم ولی حیف که باهم توی یه کلاس نیستیم ولی خوب    خداروشکر ........

همین امسال یعنی روز سوم مدرسمون بود که با ارزو رفتم و

 یه شاخه گل رز قرمز واسش خریدم و رفتم مدرسه

 قبل از اینکه کلاس شروع بشه صداش کردم ...

خلاصه گل وبهش دادم وازش خواستگاری کردم  ارزو گفت

خوب مینا تا اخر زنگ وقت داری فکر کنی

 اما من داد زدم گفتم نه همین زنگ تفریح اول جوابمو بده .....

الهی بگردم......مینام خیلی گله ببینید مینای من این شکلیه

وای بچه ها نمی دونم سال دیگه چی کار کنم کاش باهاش باشم            ما فقط قبل کلاس و زنگای تفریح همدیگرو می بینیم                            ولی دیگه مثل پارسال نیستم دیگه تب نمی کنم فکر کنم

 به خاطر اینه که رابطمون بهتر شده............                                   راستی بچه ها من بهش گفتم که دوستش دارم

 ولی فکر نمی کنم اون  منو دوست داشته باشه نمی دونم ....

راستش اون خیلی کم حرفه واسه همین همیشه ازش

خجالت میکشم

من که نمی دونم اون چه حسی نسبت به من داره 

ولی من خیلی دوستت دارم میناااااااا

                   

                       

 

 راستی بچه ها از نظراتون ممنونم

توی این پستم مثل قبل با نظراتون همراهیم کنید

بابای تا بعد

 

+ نوشته شده در دوشنبه دهم دی 1386ساعت 16:36 توسط ستاره |


                 

 

رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

راهی به جز گریز برایم نمانده بود

این عشق اتشین پر درد بی امید

در وادی گناه وجنونم کشانده بود

                                        رفتم که داغ بوسه ی پر حسرت تو را

                                       با اشکهای دیده زلب شستشو دهم

                                       رفتم که ناتمام بمانم در این سرود

                                       رفتم که با نگفته به خود ابرو دهم

رفتم...مگو....مگو که چرا رفت ننگ بود

عشق من نیاز تو و سوز و ساز ما

ازپرده ی خموشی وظلمت چو نور صبح

بیرون فتاده بود یکباره راز ما

                                   رفتم که گم شوم چویکی قطره اشک گرم

                                    در لابلای دامن شبرنگ زندگی

                                   رفتم که درسیاهی یک گور بی نشان

                                   فارغ شوم ز کشمکش وجنگ زندگی

من از دو چشم روشن وگریان گریختم

از خنده های وحشی طوفان گریختم

از بستر وصال به اغوش سرد هجر

ازرده از ملامت وجدان گریختم

                                    ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز

                                   دیگر سراغ شعله اتش زمن مگیر

                                    می خواستم شعله شوم سرکشی کنم

                                    مرغی شدم به کنج قفس بسته واسیر

روحی مشوشم که شبی بی خبر زخویش

در دامن سکوت به تلخی گریستم

نالان زکرده ها وپشیمان زگفته ها

دیدم که لایق تو وعشق تو نیستم

                       

+ نوشته شده در شنبه یکم دی 1386ساعت 17:27 توسط ستاره |


سلام بی معرفت خیلی وقت بهم سر نزدی دلم نمی خواد ناراحتت کنم ولی یه واقعیتو باید بهت بگم راستش خسته شدم دیگه نمی تونم     حرفای دیگران رو تحمل کنم نه که فکر کنی کم اوردما نه..........    میدونی چیه؟؟همه از من می خوان تورو فراموش کنم همشون میگن         تو بدی ........واسه هرکی تعریف می کنم میگه تو می خوای منو امتحان کنی اما این راه اصلا واسه امتحان من جالب نبود میدونی تو این چند وقت که نبودی چیا به سرم امد هر کی از راه میرسید هرچی که دلش            می خواست به من می گفت هر کی هر چی دوست داشت پشت سر     تو می گفت اما من همشونو تحمل کردم هیچی نگفتم سکوت کردم          وهیچی نگفتم به امید اینکه تو یه روزی برگردی وجواب همشونو بدی اماتو هیچ وقت نیومدی........................

یه جوری رفتی که من توش موندم..میتونی درکم کنی؟؟؟ می تونی بفهمی که باهام چه کار کردی و هیچ راهی رو واسم نذاشتی که بتونم تصمیم بگیرم  همه ی درا به روم بستس بعضی وقتا فکر می کنم خدام باهام قهر  حتی دیگه مث قبل نیستم وقتی باروون میاد دیگه دوست ندارم مثل قبلا برم زیرشو جیغ بکشم راستش وقتی به این فکر میکنم که به فکر همه هستی غیر از من زجر می کشم

خیلی سخته مجبور باشی به خاطر دیگران عزیزترین کست رو فراموش کنی ولی من می تونم .........من از تو میگذرم.....اما نمی دونم چقدر طول         می کشه که از یادم بری باور کن تو این چند روز فقط از خدا می خوام که تو منو فراموش کرده باشی و منو دوست نداشته باشی....

می خوام ۲چیزو بدونی اول اینکه مطمئن باش من بدون تو هم می تونم زندگی کنم .......دوم اینکه شاید تقصیر من بوده باشه ولی بیشترش نداشتن صبر تو بودو اون غرورت....واسه اخرین بار از تو یه چیزی می خوام   تورو خدا جون عزیزترین کست منو نفرین نکن من به دعات محتاجم.....

نگران اینم نباش که یه موقع نفرینت کنم خودت که می دونی من بلد نیستم نفرین کنم.................راستش هر چی فکر می کنم کسی رو دیوونه تر      ازتو نمی تونم پیدا کنم.. ولی اشکال نداره من تورو یه دست همون بادو بارونی می سپارم که تورو واسم از دنیای دیوونه ها اوردن.......مطمئن باش ساده تر از اونی که فکرشو بکنی ازت می گذرم.

                     

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم آبان 1386ساعت 1:44 توسط ستاره |


                            

باید فراموشت کنم چندیست تمرین میکنم

من می توانم میشود ارام تلقین می کنم

                             با عکسهای دیگری تاصبح صحبت میکنم

                           با ان اتاق خویش را بیهوده تزیین می کنم

سخت است اما می شود درنقش یک عاقل روم

شب نه دعایت می کنم نه صبح نفرین می کنم

                         حالم نه اصلا خوب نیست تابعد بهتر می شود

                         فکری برای این دل تنهای غمگین می کنم

من می پذیرم رفته ای وبرنمی گری همین

خود را برای درک این صدبار تحسین می کنم

                         از جنب وجوش افتاده ام دیگر نمی گویم به خود

                        وقتی عروسی می کند ان می کنم...این می کنم

خوابم نمی اید ولی از ترس بیداری به زور

با لطف قرص قدنقل یک خواب رنگین می کنم

                    این درد زرد بی کسی بر شانه جا خوش کرده است

                    از روی عادت دوستی با بارسنگین می کنم

هر چه دعا کردم نشد شاید کسی امین نگفت

حالا تقاضای دلی سرشار از امین می کنم

                   نه اسب.نه باران.نه مرد.تنهایم واین دائمی ست

                    اسب حقیقت را خودم با این نشان زین می کنم

یا می برم یا باز هم نقش شکستی تلخ را

در خاطرات سرخ خود با رنج اذین می کنم

                     حالا نه تو مال منی...نه خواستی سهمت شوم          

                    این مشکل من بودو هست در عشق گلچین می کنم

کم کم زیادم می روی این روزگارو رسم اوست

این جمله را با تلخی اش صد بار تضمین می کنم

                 

                   

خیال نکن بدون تو سربه بیابون می ذارم

تو صحرا اواره می شم پا جای مجنون می ذارم

                         فکر نکن که تو بری روزو شبم یکی میشه

                         از غم تو ترانه های تلخ وگریون می ذارم

قولاو وعده های تو یه طبل پوچ وخالی بود

دوست دارم گفتن تو هیچی نداشت پوشالی بود    

                       من تازه فهمیده بودم باید تو جاده های زندگی

                       قصر بلور و رویارو باعاشق حقیقی ساخت

با چشم باز می خوام برم پی یه سرنوشت نو

هرچی بوده تموم شده توهم یه لطفی کن برو

                      این اخرین حرف منه بهتره باورت بشه

                      طاقت موندن ندارم دیگه نه من دیگه نه تو

     درست مث تقویمی که عوض می شه سربهار

     از ته دل دارم می گم خوب شد گذاشتمت کنار   

              

+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم آبان 1386ساعت 13:31 توسط ستاره |


                   

                                                   دل شکسته وکبوتر

                                خدای خوب من کجایی؟

                                سر بزن به این طرفها

                                 خبر نداری از دل من ؟

                                 که گم شده همین طرفها

                                  کجاست این دل عجیبم؟

                                  گمان کنم که پر زده باز

                                   دوباره امده سراغت

                                به خانه ی تو سر زده باز

                                خدا مواظب دلم باش

                                 یکی دو جای ان شکسته

                                    کبوتری شده دل من

                                 به بام مسجدت نشسته

                                     گره بزن خدا دلم را

                                    به یک ضریح اسمانی

                                  و روی زخمهای این دل

                                      بپاش گرد مهربانی 

                 خدایا مواظب دلم باش

     خودت میدونی من از تو فقط همینو میخوام

    

 کو دلم..............کو دلی که بردو پس نداد.............

                  خدایا من دلمو میخوام

               

                                   

      

+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم آبان 1386ساعت 0:29 توسط ستاره |